Beyzanur Toraman

Beyzanur Toraman


İnsandan Ayna

04 Ocak 2020 - 23:30

“İnsanın kendi benini tanıması, aslında kendine ayna tutması ve kendi ile yüzleşmesidir bir anlamda. Bu sebeple insan kendini yine bir başka insanda tanır. Yani insan insanın aynasıdır. “ diyor Sulhi Ceylan. 

İnsan kendine insaf etmeye karar verip, tanımaya niyetlendiğinde karşısına kaba bir taslağı çıkacaktır. Benliği (enâniyeti) tüm kalbini kuşatmadıysa biraz dahî olsa kendini tanımış olmalıdır. Biraz daha ötesine tâlib olan, bunun için kıvranan biri için o taslağın içini dolduranların bilinmesi çok önemlidir. İnsan tanımlama yaparken kendi aklına yahut kalbine göre yapmaz, bu ikisini kullanarak gözlemleri sonucunda ulaştığı sonuçla yapar. Haliyle gözlemleyecek ikinci bir ‘kendi’ye ihtiyacımız var. Hem benim gibi hem benden ayrı. İnsanlara bakış açımızla kendi sınırlarımızı çizebiliriz. Ne kadar güzellik görüyorsak, kendimize dair o kadar umutlu olabiliriz. Yine ne kadar eğrilik görüyorsak düzeltmemiz gereken o kadar yanlış, o kadar eğrilik barındırıyoruz kendimizde. Büyüklerin ‘Kusur gören gözdedir’ düsturu bu durumu tam açıklar mahiyette. Şimdi kendimize bir ayna tutalım en yakınımızdaki herhangi bir insana bakışımız ile yüzleşip. Şimdi kalbimize yön çizelim, gözümüze yön çizelim. Bakmak istediğimizin insanlar mı yoksa kendimiz mi olduğu konusunda bir karar verelim