Yeşim Sağlam

Yeşim Sağlam


Bir Söz Bir Terapi: İki Muhteşem Duygu

19 Kasım 2019 - 03:00


"Yok olmak isteğiyle kalbim attığı zaman, bana "Yaşa!" der gibi gülen, senin yüzündü."

Sabahattin Ali




Siz birini hiç böyle sevdiniz mi? Annenizi, kardeşinizi, bir dostunuzu, sevgilinizi veya bir fotoğrafta tanımadığınız yüzden bakan sıcacık, munis bir çift göz olabilir bu sevgiyi taşıyan...Burada önemli olan, sizin  Sabahattin Ali gibi çaresiz hissetmeniz. Artık buralarda bir öneminizin, ayakta tutan değerlerinizin olmadığı yanılgısına kapılmış olmanız... Bununla birlikte sevdiğiniz, çok sevdiğiniz her şeyin, herkesin size her bakışında, ona karşı hissettiğiniz sorumluluğunuz, duygularınız, bitmemesi gereken enerjiniz. Bu karmaşıklık ve bulantı içindeyken, belki de Sabahattin Ali'yi hayata bağlayan diğergamlığı olmuştur. Belki de bir çocuk gibi karşısındakinin kendine verdiği değerden dolayı sevilebilir tarafı olduğuna inanıp  seçmemiştir yaşamayı. Sırf o sevdiği kişinin mutluluğu için, onun gözünde öyle kalmanın, güçlü durmanın sevdiği kişiye hissettirdiği duygular için yaşamayı göze almıştır. Yani yaşaması kırk yılın başı bir işe yarayacaktır. Gözünden sakındığını iyi edecektir. Ona iyi gelecektir. Yalnız kalmayacaktır sevgili...Kim bilebilir?  Sırf bu yüzden hayata kaldığı yeden devam eden kaç insan vardır? Sizce de az mıdır sayıları? Onca bencil insan  arasında kaybolmuş olsalar da, birkaç mısrada yıldız gibi parlarlar. Nezih bir duygudur. Birçok insana göre delilik, diğerlerine göre sapıklıktır. Birtakım kişilere göre ise, aptallıktır. Olmaması gereken sevgi anlayışıdır...Bu durum tartışmaya açıktır.
FAKAT ORTADA BİR GERÇEK VARDIR...
Fakat ortada bir gerçek vardır: Bizim tebessümümüzün kimleri ayakta tuttuğudur. Veya kim bizim tebessümümüz için pervaneye dönmüştür? Sevmenin erdem olduğu bu dünyada, birilerine güç verecek kadar sevilebilmek de pek kolay değildir. Ve mühim olan, tam olarak bu iki duygunun da hakkını verebilmek, zoru başarabilmektir...


 

YORUMLAR

  • 0 Yorum